„Platt maakt“
Well fangt an, de Welt to verannern?
Wie gehen die Menschen mit der Erde um – und wer fängt an, sein Verhalten zu ändern? Mit dem Thema befasst sich Cornelia Nath In der Kolumne „Platt maakt“.
Alls, wat de Eer för dit Jahr lieden kann, harren wi Minsken al an de 29. Juli upbruukt. Alls, wat wi nu noch verbruken, sloovt de Eer ut un maakt hör krank!“ Lissi kickt hör Vader vergrellt an. „Ik weet woll“, seggt Jan. „De Lüü menen alltied noch, dat dat all so wiedergahn kann as bit nu: dree Maal in ‘t Jahr in Urlaub flegen un alls mitnehmen, wat anboden word – natürelk so billig as mögelk. Still na dat Motto: ‚Wat ik hatt hebb, hebb ik hatt.‘ Elk kickt up sien egen Vördeel. Un du, mien Wicht, annerst de Minske neet.“
„Daarum muss man Vörgaven maken“, meent Lissi. „Man de Politikers hebben all Nood, dat se nich weer wählt worden, wenn se verlangen, dat dat Volk en bietje minner happig wesen sall. Wi hebben keen Tied mehr. Südeuropa brannt, Noordeuropa geiht unner in Water, wi hebben de Problemen doch nu al stuuv vör de egen Huusdöör!“
„De Verantwoorden daarför kannst du aver neet alleen de Politikers toschuven“, grippt Jan in. „De Lüü begriepen neet, dat se nett de Tack ofhauen, waar se up sitten. Anners würren se Verboden annehmen. Un de Politik kann nu maal neet tegen dat Volk regeren.“ „Och, Papa!“ Lissi is vertwiefelt. „Of un to much ik de hele Demokratie in Dutten hauen, dat düürt mi alls vööls to lang. Ik hebb twee Kinner, un de sölen up disse Eer ok noch glückelk leven könen. Düütskland kunn doch dat beste Been vörsetten.“
„Dat gifft seker mehr Minsken, de sük en Verannern wünsken, as du meenst“, will Jan hör bedaren. „Man Düütskland alleen kann neet allto vööl berecken. Daar mussen Lannen as Amerika, China of Indien mittrecken.“
„Dat is weer typisk!“, reegt Lissi sük up. „Kieken wi eerst maal, wat de annern maken. Un wenn de nix maken, maken wi ok nix! Düütskland harr de Ressourcen, de hum tostahn, al an de 5. Mai verbruukt, Kanada un de USA an de 14. Määrt. Ja, un ok China un Indien verbruken mehr, as de Eer hör geven kann, man de sünd daar vööl later as wi mit anfangen. De westelke Industriestaaten hebben de Eer an langsten utrovert un mussen daar as eerste mit uphollen.“
Jan weet, dat se Recht hett. He weet, dat de Minsken de Natuur mehr in de Reken hebben mussen, un dat se dann ok woll gesunder un glückelker weren. Man wat sall he an sien Dochter seggen? „Wi könen seker neet so tomaal de hele Welt verannern“, seggt he uplest. „Man wi könen bi uns sülvst anfangen, elk in sien Leven un in sien Land, un du sallt sehn, dat sük daardör ok in ‘t Grote wat verannert. Amenn gauer as du verwachten büst.“
Uprüsten - för welke Krieg?
Wieder so of wat Neeis proberen?
Wiehnachtsmarkt – Wiehnachtsglück?
