„Platt maakt“ Anner Tieden
Muss man sich an Verabredungen halten? In der Kolumne von Cornelia Nath haben Tini und Meta dazu eine ganz klare Meinung.
Ik worr old“, seggt Meta an hör Fründin Tini. Tini smüüsterlacht un seggt: „Du büst old, mien leve Meta! Erinner di maal an fröher: En Oma weer en ollen Froo, un wi beid sünd Omas.“
„Dat meen ik nich“, wenkt Meta of. „Ik meen dat Geföhl, dat ik in disse Welt nich mehr rinpass.“ Tini wunnert sük un fraagt: „Woso dat denn? Een, de daar so tüsken is as du? Du büst fit an d‘ Computer, du helpst anner Minsken, du kümmerst di um dien Famielje – woso sullst du nich in disse Welt passen?“
„Mien Tied löppt anners as de van jungerde Minsken“, seggt Meta. „Wenn ik mi to ‘n Bispill mit well treffen will un Dag un Ührtied ofproot hebb, dann hebb ik mi daar ok na. Daar kann woll maal wat Wichtiges tüsken komen, man wenn dat eets geiht, holl ik mi daaran. Vandaag worden Terminen wegen elke Himphamperee ofseggt, as of de Minsken Nood harren, dat se irgendwat verpassen. De Termin, de ik toeerst ofproot hebb, muss doch Vörrang hebben.“
„Daar hest woll recht“, meent Tini. „Terminofspraken sünd vandaag würrelk stuurder as fröher. Dat bruukt en bült Tied.“ „Man dat is ‘t noch nich all“, proot Meta wieder. „Dat is ja al bold nich mehr mögelk, dat man overhoopt noch to en Ofspraak kummt. Dann heet dat: Ik weet noch nich, dat kann ik noch nich seggen, dat sehn wi dann . . . Un dann fangst du fiev Maal van vörn an un büst achteran noch keen Spierke kloker. Dat is doch Tied vernelen!“
Tini smüüsterlacht weer. „Un dat in de Tied van Mobieltjes un Internett! Meta, wi könen so gau as nooit vördeem mit de hele Welt proten – un komen daar heel nich to. Is dat nich lüstig?“ „Versteihst du nu, wat ik meen?“, fraagt Meta. „Wenn ik mi mit en Minske treffen will, dann doch, wiel he wichtig för mi is. Un wenn ik Ührtieden ofproten will, dann doch, daarmit ik mit mien Tied planen kann. Wenn Ofspraken nich mehr fast sünd, dann bün ik unwichtig un mien Tied hangt van anner Lüü hör Tied of. Dat finn ik overhoopt nich lüstig.“
„Daartegen hebb ik mien egen Plaan“, meent Tini. „Wenn en Minske mi en paar Maal ofseggt, maak ik kien Terminen mehr mit hum. Un wenn een sük neet fastleggen will, segg ik, dat he sük mellen sall, wenn dat bi hum passt. Of dat dann ok bi mi passt, mutt man dann sehn.“
„Dat is en goden Plaan“, antwoordt Meta, „man ik glööv, dat up disse Maneer mien Verofredens minner worden. Dat is doch schaa, wenn de Minsken daar nich mehr over nadenken, wat hör Verhollen för anner Lüü bedüddt.“
Rentnersörgen
Uprüsten - för welke Krieg?
Wat Arbeid weert is
